“Een luisterend oor kan al genoeg zijn”.

Floris (23) en vrijwilliger Thomas (34) over hun Match bij Humanitas Twente

Wanneer Floris en Thomas elkaar ontmoeten via het project Humanitas Match, klikt het eigenlijk meteen. Floris, dan nog zoekend naar stabiliteit en contact in zijn woonplaats Oldenzaal, krijgt via Impuls het advies om een maatje te zoeken. “Hij zag dat ik iemand van buitenaf nodig had,” vertelt Floris. “Iemand waarmee ik kon praten en langzaam weer wat stabieler kon worden. Vanaf het eerste moment was er al een dikke klik.”

Zaterdagen samen op pad

In het begin spreken ze bijna elke zaterdag af. Soms om te voetballen, soms om te wandelen.
“Hij wist echt álles over planten,” lacht Thomas. “Latijnse namen, details… hij kon eindeloos vertellen.”
Floris grijnst: “Ja, dat is gewoon een interesse. Ik onthoud dingen goed, al heb ik soms moeite met concentratie. Maar als ik iets leuk vind, ga ik er helemaal in op.”

Later worden de afspraken minder frequent. Niet omdat de klik weg is, maar omdat Floris steeds sterker op eigen benen komt te staan.
“Dat is eigenlijk precies de bedoeling van Match,” zegt Thomas. “Dat iemand zelf weer verder kan.”

Grote stappen zetten

In het afgelopen jaar gebeurde er veel. Floris vond zijn draai bij voetbalvereniging Quick, ontdekte dat horeca zijn passie is en verloor zelfs 24 kilo.
“Ik was echt een dikkerdje,” zegt Floris openhartig. “Maar ik ben veel afgevallen en Thomas is daardoor zelf ook gaan afvallen.”
Thomas knikt: “Hij inspireerde mij juist ook.”

Voor Floris gaat het niet alleen om afvallen maar vooral om groeien:
“Ik ben erachter gekomen wat ik leuk vind, wat bij mij past. Ik wil misschien weer naar school. Ik voel me fijner thuis, stabieler. Een jaar geleden was ik alleen en voelde ik me ook echt alleen. En toen kwam Thomas.”

Het krachtigste: luisteren

Wanneer hem gevraagd wordt wat Thomas voor hem betekend heeft hoeft Floris niet na te denken:
“Gewoon luisteren. Alleen maar luisteren. En vragen stellen. Dat is al genoeg.”

Thomas vult aan:
“Je kunt iemand niet veranderen. Maar je kunt wel kijken hoe je met dingen omgaat, waar je wél invloed op hebt. Ik kan alleen een luisterend oor zijn. Dat dat al zo’n impact heeft… dat vind ik soms onvoorstelbaar.”

Waarom wordt iemand vrijwilliger?

Voor Thomas voelde het vrijwilligerswerk als een logisch vervolg op zijn persoonlijke ontwikkeling:
“In mijn werk ben ik veel bezig met techniek en kwaliteit, maar ik wilde óók iets doen met mensen. Coaching, betekenisvol contact. Een oud-collega vertelde enthousiast over Humanitas en ik dacht: waarom probeer ik het niet? Toen ging het eigenlijk heel snel.”

Floris glimlacht: “Het was meteen een match.”

Zelfvertrouwen en toekomst

Floris ziet de toekomst vol vertrouwen tegemoet:
“Het gaat goed thuis, ik houd dingen zelf goed bij. Ik onderneem weer van alles. Ik denk dat ik het straks allemaal zelf kan.”

Hij zou andere jongeren absoluut aanraden om ook een maatje te zoeken:
“Het brengt je verder in het leven. Je moet maar één kleine stap zetten , die drempel over,  en dat kan enorme verschillen maken.”

En andersom?

Voor Thomas levert het vrijwilligerswerk minstens zoveel op:
“In eerste instantie doe je het voor een ander, maar je krijgt er zelf ook een goed gevoel van. Je begint je dag met iets positiefs. En binnen Humanitas wordt er net zo goed naar de vrijwilliger geluisterd.”

Een jaar verder

De heren kijken met trots terug op hun traject: een stevige band, persoonlijke groei en vooral veel open gesprekken.
Floris vat het zelf misschien wel het mooist samen:“

Een luisterend oor… dat kan iemand echt laten opbloeien.”

Foto ter illustratie